Verbrandingsmotoren op E-fuels mogelijk na 2035?

Vorig jaar raakte bekend dat er vanaf 2035 geen wagens meer geproduceerd mochten worden met een verbrandingsmotor. Enkele EU-lidstaten die auto’s produceren, zoals Italië en Duitsland, hadden hier protest tegen aangetekend. Zij wilden een uitzondering voor thermische wagens op synthetische brandstoffen, of E-Fuels. Vorige maand raakte bekend dat deze uitzondering ook wordt toegestaan zolang producenten de brandstoffen klimaatneutraal produceren. Maar wat zijn E-fuels nu net?

E-fuels

Synthetische brandstoffen of E-Fuels.

E-fuels staan ook wel bekend als synthetische brandstoffen. Het zijn brandstoffen die producenten maken door elektriciteit, water en koolstofdioxide (CO2) om te zetten in vloeibare of gasvormige brandstoffen. Denk hierbij maar aan benzine, diesel en waterstof. Het productieproces vereist elektriciteit afkomstig van hernieuwbare bronnen, zoals wind- of zonne-energie, om de CO2 om te zetten in synthetische brandstoffen.

Verbrandingsmotoren op E-fuels als duurzamer alternatief?

Producenten bedachten E-fuels als een meer duurzame optie dan traditionele fossiele brandstoffen. Omdat de CO2 die vrijkomt bij het gebruik van de brandstof opnieuw kan worden opgenomen tijdens het productieproces. Dit vermindert de uitstoot van broeikasgassen en kan de transportsector helpen verduurzamen.

Hoewel het idee van verbrandingsmotoren op E-fuels aantrekkelijk is, is het productieproces momenteel nog relatief duur en inefficiënt in vergelijking met traditionele brandstoffen. Hier produceert men nog niet op grote schaal. Er is ook discussie over de vraag of het verstandig is om te investeren in e-fuels of dat er producenten beter investeren in andere alternatieve energiebronnen, zoals batterij-elektrische voertuigen.

In theorie kan e-fuel klimaatneutraal zijn en dus geen extra broeikasgassen uitstoten. Men bereikt dit door groene waterstof te gebruiken die wordt opgewekt met hernieuwbare energie, zoals windturbines, en door CO2 te gebruiken die men opvangt uit fabrieken of de atmosfeer. Hoewel er nog steeds CO2 uit de uitlaat van een auto op e-fuels komt, zou dit in theorie niet méér mogen zijn dan de CO2 die ze aan het begin van het proces toevoegden.

Een groot voordeel van e-fuels, volgens voorstanders, is dat het Europese wagenpark op die manier kan worden verduurzaamd zonder dat het helemaal moet worden vervangen door elektrische voertuigen. Bestaande benzine- of dieselauto’s kunnen namelijk gewoon e-fuels tanken.

Nauwelijks nog E-fuels voor verbrandingsmotoren beschikbaar

Hoewel het idee veelbelovend klinkt, zijn er op dit moment nog nauwelijks e-fuels beschikbaar. Er zijn momenteel maar enkele plaatsen waar e-fuels geproduceerd worden:

  • Een fabriek in Chili die e-fuels, met steun van autobouwer Porsche AG,
  • Een andere fabriek in Californië die binnenkort in productie hoopt te gaan met geld van BMW,
  • En een Noorse startup die werkt aan e-fuels voor de luchtvaart.

Maar gezien de Europese regels rondom voertuigen op e-fuels wijzigden, zouden deze op termijn wel eens een belangrijke rol kunnen spelen.

Kortom, e-fuels bevinden zich nog in de onderzoeksfase. Ze zouden echter binnen enkele jaren wel eens breder beschikbaar kunnen komen en ook betaalbaarder worden. Zeker ook als je weet dat er ook plannen zijn om E-fuels te gebruiken voor de wagens van de Formule 1 vanaf 2027. Hierdoor zal het onderzoek hierachter wel nog een serieuze boost gaan krijgen.

En wat met biobrandstoffen zoals HVO?

De biologische dieselbrandstof HVO, hydrogenerated vegetable oil, is een hernieuwbare diesel die de CO2-uitstoot met 90% kan doen dalen t.o.v. conventionele diesel. Producenten maken dit product van restproducten uit de voedingsindustrie. Het is dus niet alleen beter voor het milieu in de uitstoot, maar het zorgt ook dat het afvalstoffen verwerkt. Hoewel dit drop-in product nu al op de markt is, krijgt het nog niet de steun van de Belgische overheid dat het verdient.